Die lewe en dood van William Laud

 Die lewe en dood van William Laud

Paul King

William Laud was 'n belangrike godsdienstige en politieke adviseur tydens die persoonlike bewind van koning Charles I. Gedurende sy tyd as die aartsbiskop van Canterbury het Laud gepoog om orde en eenheid op die Kerk van Engeland af te dwing deur 'n reeks godsdienshervormings te implementeer wat die streng Protestantse gebruike van Engelse Puriteine ​​aangeval het. Laud, wat van pousdom, tirannie en hoogverraad beskuldig word, is beskou as een van die sleutelaanstigters van die konflik tussen die monargie en die parlement, wat uiteindelik die weg gebaan het vir die Engelse Burgeroorlog.

Laud is in 1573 gebore. in Reading, Berkshire. Die seun van 'n ryk klerehandelaar, het sy opleiding by Reading Grammar School begin, voordat hy St. John's College aan die Universiteit van Oxford bygewoon het, waar hy in 1593 'n genoot geword het. Terwyl hy sy studies aan Oxford voltooi het, is Laud in April 1601 as priester georden, wat die begin van sy produktiewe godsdienstige en politieke loopbaan begin het. Met die ondersteuning van sy beskermheer George Villiers, 'n prominente edelmanne en koninklike gunsteling van beide James I en Charles I, het Laud dadelik deur die kerklike geledere van die Church of England gestyg en is aangestel as aartsdiaken van Huntingdon (1615), dekaan van Gloucester (1616) ), Biskop van St. Davids (1621), Biskop van Bath en Wells (1626) en Biskop van Londen (1628).

Laud se werklike politieke betekenis het in 1625 begin, toe Charles I op die troon gekom het. Soos'n onmiddellike koninklike gunsteling, Laud kon munt slaan uit Charles se ondersteuning deur die teorie van die Goddelike Reg van Konings te bepleit, met die argument dat Charles gekies is om deur God te regeer. Die sluipmoord op een van die koning se hoofadviseurs en Laud se beskermheer, die hertog van Buckingham in 1628, het die invloed van Laud versterk wat beloof het om Charles te beskerm teen hierdie 'slegte Christene' wat die Kroon bedreig het. Dit het saamgeval met Charles se verswakkende verhouding met die Parlement en die begin van sy Persoonlike Bewind (1629-1640), waarin die Parlement vir elf jaar geskors is. Laud is toe in 1633 as aartsbiskop van Canterbury aangestel, wat die Laudiaanse hervormings op die Kerk van Engeland laat begin het.

Tydens die bewind van Elizabeth I en James I het die Kerk progressief Calvinisties geword in leerstellings, wat ooreenstem met die toenemende aantal Puriteine ​​in Engeland. Ten spyte hiervan het Laud regdeur sy loopbaan openlik die aard van die Kerk gekritiseer en aangevoer dat kerkdogma te Calvinisties geword het, dienste te streng en die Kroon te betrokke by godsdienstige sake. Laud het steun gevind in sy soeke na hervorming van die Koning en vooraanstaande edelmanne, as gevolg van hul groeiende steun vir Arminianisme. Dit was 'n string van Protestantisme wat sommige van die sleutel Calvinistiese leerstellings verwerp het, soos predestinasie, en eerder gefokus het op die oortuiging dat redding kon weesdeur vrye wil bereik.

Sien ook: Hadrianus se muur

Na sy aanstelling as aartsbiskop het Laud dadelik beveel dat die Gebedeboek sonder byvoegings of weglatings gebruik moes word. Dit was 'n baie strenger benadering tot dienste en het plaaslike kerkgebruike en preke aangeval. Ten spyte daarvan dat Laud die leerstelling teruggekeer het na dié van die Hervorming, het hy nie in ag geneem dat hy 'n impak gehad het op 'n generasie wat geen ervaring van hierdie soort diens gehad het nie, wat spanning tussen die aartsbiskop en die leke veroorsaak het.

Bowendien, een van Laud se mees omstrede optrede was sy vasberadenheid om kerkgeboue te restoureer om die estetiese grootsheid van die pre-Reformatoriese kerk te weerspieël. Sy doelbewuste poging om die 'skoonheid van heiligheid' te herstel, het verseker dat tradisionele geestelike klere, beelde en loodglasvensters weer in kerke en katedrale verskyn het om die goddelikheid van God se teenwoordigheid op aarde te weerspieël. Die blatante verwysing na die Katolieke tradisies van die viering van ikone en uitgebreide kerkontwerpe het Puriteine ​​kwaad gemaak en hul kommer verskerp dat Laud Katolieke praktyke binne die gevestigde kerk laat herleef. Dit het 'n besondere kwessie geword in die vroeë 1630's, toe Laud gemeentes beveel het om die beelde van katedrale te herhaal, veral die posisie van die nagmaaltafel. Die bevel het bepaal dat die nagmaaltafel van klip gemaak moes word, nie hout nie, en teen die ooste geplaas moes word.muur van die koor omring deur relings, daarom moes die leke by die relings kniel om nagmaal te ontvang. Die klem op Katolieke spiritualiteit en bygeloof was 'n onmiddellike bekommernis vir Puriteine ​​wat die veranderinge beskou het wat intrinsiek verband hou met die Rooms-Katolieke Mis: gevolglik het protes teen die orde onmiddellik plaasgevind.

Sien ook: Lord Liverpool

Om hierdie veranderinge af te dwing en nie-konformiste te straf, Laud het besoeke van gemeentekerke gedoen. Die besoeke was indringend en het verseker dat elke aspek van die estetiese en leerstellige beleide in plek was. Laud se aanhoudende aanval op nie-konformiste is in 1637 verskerp toe Puriteinse skrywers, William Prynne, Henry Burton en John Bastwick gevonnis is om hul ore te verwyder en wange te laat brand nadat hulle geskrifte teen Laud gepubliseer het. Dit is as 'n skokkende en onnodige straf beskou wat die wrok wat Protestante teenoor Laud en die Kerk gevoel het beklemtoon en Puriteinse martelare uit die slagoffers geskep het.

William Laud en Henry Burton (1645) Laud se laaste en mees skadelike fout het sy betrekkinge met Skotland behels, toe hy in 1637 probeer het om die Anglikaanse Boek van Algemene Gebed op die Skotse Presbiteriaanse Kerk af te dwing. Vir baie Skotte is dit beskou as 'n aanval op hul godsdiens, wat hul ontevredenheid met Charles as Koning en sy voortdurende ingryping in Skotland versterk het.In reaksie op Laud se bevel is die Nasionale Verbond in 1638 deur vooraanstaande Skotse amptenare onderteken. Dit het die Pous aangeval, baie Anglikaanse biskoppe verwyder en die nuwe Gebedsboek geweier. Teen 1639 het die bedreiging van oorlog met Skotland al hoe meer waarskynlik gelyk. Charles was nie in staat om die troepe bymekaar te kry wat in staat was om hierdie invallende leër uit te daag nie, en was gedwing om die Parlement vir die eerste keer in elf jaar te roep om finansiering vir die konflik te verseker.

Koning Charles I. Die 'Kort Parlement' van 1640 is egter na minder as twee maande ontbind, toe die Parlement finansiering geweier het totdat die Koning hul griewe afgehandel het. Dit het 'n vlaag van gewelddadige protes teen die monargie en Laud aangewakker, insluitend rebellies in Ierland en Skotland wat die koning se mag heeltemal gedestabiliseer het en gelei het tot die 'Lang Parlement' van 1640, en die begin van die Engelse Burgeroorloë. Verdedigers van die Parlement en Puriteinse leiers het die Laudiaanse hervormings verafsku en Laud daarvoor beskuldig dat hy Charles gemanipuleer het en wou wraak neem. Dit het gelei tot Laud se arrestasie en uiteindelike verhoor in 1644. Baie politici het gehoop dat hy, weens Laud se ouderdom, bloot in die tronk sou sterf om te verhoed dat die gesalfde aartsbiskop van Canterbury tereggestel word. Tot die teleurstelling van baie parlementslede het Laud egter die verhoor oorleef en is later op 10 Januarie 1645 by Tower Hill onthoof nadat hy skuldig bevind is aan hoëverraad.

Deur Abigail Sparkes

Nagraadse student aan die Universiteit van Birmingham, studeer tans vir 'n Meestersgraad in vroeë moderne geskiedenis.

Paul King

Paul King is 'n passievolle historikus en ywerige ontdekkingsreisiger wat sy lewe daaraan gewy het om die boeiende geskiedenis en ryk kulturele erfenis van Brittanje te ontbloot. Paul, gebore en getoë in die majestueuse platteland van Yorkshire, het 'n diep waardering ontwikkel vir die stories en geheime wat begrawe is in die antieke landskappe en historiese landmerke wat die nasie versprei. Met 'n graad in Argeologie en Geskiedenis van die bekende Universiteit van Oxford, het Paul jare lank in argiewe gedelf, argeologiese terreine opgegrawe en avontuurlike reise regoor Brittanje aangepak.Paul se liefde vir geskiedenis en erfenis is tasbaar in sy aanskoulike en meesleurende skryfstyl. Sy vermoë om lesers terug in tyd te vervoer en hulle in die fassinerende tapisserie van Brittanje se verlede te verdiep, het hom 'n gerespekteerde reputasie as 'n vooraanstaande historikus en storieverteller besorg. Deur sy boeiende blog nooi Paul lesers uit om saam met hom 'n virtuele verkenning van Brittanje se historiese skatte te deel, goed nagevorsde insigte, boeiende staaltjies en minder bekende feite te deel.Met 'n vaste oortuiging dat die begrip van die verlede die sleutel is tot die vorming van ons toekoms, dien Paul se blog as 'n omvattende gids en bied lesers 'n wye reeks historiese onderwerpe aan: van die enigmatiese antieke klipkringe van Avebury tot die manjifieke kastele en paleise wat eens gehuisves het. konings en koninginne. Of jy 'n gesoute isGeskiedenis-entoesias of iemand wat op soek is na 'n inleiding tot die boeiende erfenis van Brittanje, Paul se blog is 'n goeie hulpbron.As ’n gesoute reisiger is Paul se blog nie beperk tot die stowwerige boekdele van die verlede nie. Met 'n skerp oog vir avontuur, begin hy gereeld op die terrein verkennings, en dokumenteer sy ervarings en ontdekkings deur middel van pragtige foto's en boeiende vertellings. Van die ruwe hooglande van Skotland tot die skilderagtige dorpies van die Cotswolds, neem Paul lesers saam op sy ekspedisies, grawe versteekte juwele op en deel persoonlike ontmoetings met plaaslike tradisies en gebruike.Paul se toewyding om die erfenis van Brittanje te bevorder en te bewaar strek ook verder as sy blog. Hy neem aktief deel aan bewaringsinisiatiewe, help om historiese terreine te herstel en om plaaslike gemeenskappe op te voed oor die belangrikheid om hul kulturele nalatenskap te bewaar. Deur sy werk streef Paul daarna om nie net op te voed en te vermaak nie, maar ook om 'n groter waardering te inspireer vir die ryk tapisserie van erfenis wat oral om ons bestaan.Sluit by Paul aan op sy boeiende reis deur tyd terwyl hy jou lei om die geheime van Brittanje se verlede te ontsluit en die stories te ontdek wat 'n nasie gevorm het.